Mijn aseksualiteit is een zegen. Vrij kunnen leven, onbelemmerd door lust, een droomsituatie, niet waar? Indien je levensdoel is om een onderdeel te vormen van de samenleving en je daar geheel in te integreren kan aseksualiteit problemen opleveren, maar dat is mijn doel niet, en ik ben vrij. Volgens mij zijn de hoogste de pan-aseksuelen, zij die liefhebben ongeacht geslacht en onbelemerd door lust, de puurste liefde. En nu zijn het juist zij die het moeilijk hebben in de samenleving, een samenleving vol met mensen die het emotionele laten leiden door het lichamelijke, en geen besef hebben van hoe het anders kan. Ikzelf ben ook deels verblind, door de aantrekking tot een enkel geslacht, althans, dat denk ik. Ik ben verliefd geweest op vrouw noch man, en wellicht kan ik alleen de vriendschap koesteren, maar nimmer liefhebben. En in datzelfde perspectief gehouden, ik heb nooit iemand gehaat, en wellicht kan ik alleen 'niet houden van', maar nimmer verafschuwen. En daar sta ik, tussen hemel en hel, tussen Goed en Kwaad, het Neutrale, de derde van de twee, the Third Magus.
Wat is aseksualiteit voor mij? Verlichting.
Hulde
Voor mezelf zie ik asexueel nog wel een beetje als een probleem, ik wil graag 'normaal' zijn, normaal als in dat het overgrote deel van de mensen sexueel is en asexuelen raar/vreemd vinden.
Maar daar komt wel bij dat ik mijn asexualiteit pas net ontdekt heb, ik moet er denk ik nog even aan wennen en het een plaats in mezelf geven.
Later ga ik er rust mee vinden, en er net als 3rdMagus over denken, dat weet ik zeker.
Auteur
