vraagje voor de seksuelen

[Jovi_Hobbes]

Ik heb wel meer partners van hetzelfde horen zeggen. Hoewel ik me kan voorstellen dat het zo kan voelen, vraag ik me af of iemand echt zo berekenend te werk gaat. Ik denk dat het verhaal ingewikkelder is dan dat. Natuurlijk blijft het resultaat hetzelfde en dat is al rot genoeg, maar als iemand zoiets echt met een vooropgezet plan doet ben ik het met Drisos eens, dan is er toch geen basis voor een relatie? Maar juist die 'partners van' geven meestal aan dat de relatie op allerlei andere vlakken wel goed is, dat moet toch wel een teken zijn dat er meer aan de hand is. Iemand die van je houd doet zoiets niet met voorbedachte rade.

[jojo2003]

Beter laat dan nooit.

3. ...

'gerust elders bevrediging zoeken...' Waarom uberhaupt? Als je doelgericht wordt voorgelogen door je partner zet je toch een punt achter de relatie?
Overigens zeg je dat je "zeker niet wil beweren dat alle aseksuelen fout bezig zijn" maar schets je dit scenario wel af alsof het geregeld voorkomt. Ik heb het precies 1 persoon ooit horen noemen, en dat ben jij. En ik heb me helemaal suf gelezen op zowel het DU als het EN forum van AVEN.

Ik besef dat er al een poos geen berichten meer zijn geplaatst hier, maar de thread boeit mij op meerdere vlakken. Allereerst Steentje, zou het voor mij als seksuele partner nooit een optie zijn om mijn bevrediging ergens anders te zoeken. Ik hou namelijk van mijn vriendin en zou haar die pijn nooit aan kunnen doen. Hoeveel tekort gekomen moet zij zich dan wel niet voelen als ik dat zou vragen.
Verder is het denk ik net zo lastig uit te leggen hoe het brein van een seksueel ingesteld persoon werkt als andersom. Het zal inderdaad deels hormonaal zijn. Het is bewezen dat bij heel veel mensen een stof vrijkomt bij een orgamse die vergelijkbare effecten heeft als sommige stimulerende drugs . Verder heeft het ook geel veel met intimiteit te maken. Ik zie veel aseksuele mensen beschrijven dat ze met name moeite hebben met de hoge intimiteit die bij seksuele omgang komt kijken. Ik denk dat seksuele mensen een ingebouwde behoefte hebben aan die hoge intimiteit en waar die behoefte vandaan komt is denk ik net zo moeilijk te benatwoorden als waar bij sommige mensen de behoefte vandaan komt om te gaan parachutespringen (en bij mij niet_, bungeejumpen of drinken of roken.


Hetis een interessante kijk in de materie. Het blijft moeilijk om elkaar te begrijpen, maar we zullen toch ons best moeten doen als we willen samenleven .

[Jovi_Hobbes]

Aan jouw instelling zal het in ieder geval niet liggen zo te lezen    Ik hoop echt dat jullie een manier kunnen vinden om er beter mee om te gaan.

[Ereinion]

Hoge en lage intimiteit, interessant. Met hoge intimiteit bedoel je, denk ik, zoenen en naakt knuffelen?

Ik zie het zelf meer als een glijbaan. Het loopt allemaal vloeiend in elkaar over. Hand in hand over straat lopen is geen probleem, omdat ik dan zeker weet dat er niets gebeurt. Een kusje dat daar uit voort komt kan ook nog wel. Maar een zoen zodra we thuis zijn... dan begint het eng te worden. De volgende stap is misschien een hand op de verkeerde plek om vervolgens naar de slaapkamer te worden gesleurd (om het maar even te overdrijven voor het plaatje).

Begrijp je? Ik zie niet waar de overgang ligt tussen intimiteit en de eerste seksuele handelingen. Ik denk dat dat voor veel aseksuelen geldt en dat ze daardoor intimiteit steeds meer gaan vermijden.*

Maar het zou interessant zijn om te weten of meer seksuelen een onderscheid maken tussen lage en hoge seksualiteit. Het zou de communicatie tussen partners ook makkelijker maken, denk ik. Het is dan veel makkelijker afspreken waar de grens op dat moment ligt.


(*daar komt dan nog bij dat ik een hele tijd heb gehad dat ik mijn vriend niet wilde teleurstellen. Hoe verder op de glijbaan hoe groter de teleurstelling als ik het dan zou afbreken. Dus begon ik er liever niet aan (dat klinkt voor jou misschien tegenstrijdig). Nu is dat anders. Nu begrijp ik dat het al heel waardevol is dat we tot halverwege zijn gekomen en kan ik ook meer toelaten.)

[jojo2003]

Beste Ereinion, Wat ik eigenlijk bedoelde was hogere behoefte aan intimiteit, maar het is wel een interessant concept om een onderscheid te maken in de mate van intimiteit. Misschien een Freudiaanse verspreking .

Ik snap dat er angst is dat het een tot het ander leidt en toch ook weer niet. Als we duidelijk afspreken dat ik niet verder ga dan het punt dat mijn partner stop zegt, dan is het ook een basis van vertrouwen dat ik dat dan ook doe. Maar dat is proberen in het hoofd van iemand te kijken en dat is heel moeilijk. Mijn partner geeft aan dat het cognitief wel klopt wat ik zeg, maar dat haar gevoel toch anders is. Ik probeer dan maar de vergelijking te maken met mijn angst voor spinnen. Ik weet dat (de meeste) niets doen, maar vind het toch vervelende beesten. Ook dat is niet te beredeneren.

Desalniettemin interessant dat je aangeeft dat het per situatie ook verschilt en dat het met name dus te maken heeft met de kans op "escalatie".

[Jovi_Hobbes]

Ik snap dat er angst is dat het een tot het ander leidt en toch ook weer niet. Als we duidelijk afspreken dat ik niet verder ga dan het punt dat mijn partner stop zegt, dan is het ook een basis van vertrouwen dat ik dat dan ook doe.

Voor mijn gevoel is er nog een verschil tussen vooraf al afpreken "tot hier en niet verder" of in the heat of the moment "stop" moeten zeggen. In het laatste geval moet je toch telkens alert zijn en (angstig) afwachten wat de volgende handeling wordt. Het lijkt me heel moeilijk, maar misschien moeten jullie in eerste instantie een lijstje maken van dingen die wel mogen en dan ook echt niet buiten dat lijstje treden. Na een tijdje moet dat dan toch vertrouwen opbouwen, waarna er heel misschien stap voor stap iets meer mogelijk is.

[Ereinion]

Ik ben het wel met Jovi eens.

Ik merk bij mijn vriend dat hij 'verandert' tijdens de seks. Hij heeft zichzelf minder in de hand. Dus hij kan wel beloven dat hij stopt, maar of hij dat ook echt wil als het eenmaal zover is... (en daar komt dan nog het verhaal wat ik bij * zette bij)

Hoewel wij daar nooit mee werken, zou ik vooraf mijn lichaam in kunnen delen in zones in de kleuren groen, oranje en rood. De grenzen van die zones kunnen per keer verschillen. Groene vlekken mag je zonder problemen aanraken. Bij oranje voel ik me wat minder op mijn gemak en rood is verboden gebied. Dat maakt in ieder geval duidelijk waar de grenzen liggen, maar dan moet er nog steeds sprake zijn van vertrouwen.
Het kan echter ook een middel zijn om het vertrouwen op te bouwen. Zorg ervoor dat je vooral in groen blijft en alleen heel af en toe en niet meteen in het oranje gebied (hoewel dat waarschijnlijk veel spannender is). Kom niet eens in de buurt van rood. Als je dat een paar keer 'goed' hebt gedaan, wordt het vertrouwen ook sterker.
Maar goed, dat is niet letterlijk de manier waarop wij het hebben gedaan. Misschien werkt het voor jullie wel.

[Dutchamoeba]

Het blijft lastig... Mensen denken bij gemengde relaties gelijk aan mensen met een verschillende etnische achtergrond, maar eigenlijk horen mensen met een verschillende seksuele geaardheid daar ook bij...

[Lizzie7]

Hey Ereinion
Wat je daar zegt over die gekleurde zones van je lichaam vind ik wel mooi uitgedrukt. Wij benoemen het niet letterlijk zo, maar mijn vriend weet ook bijvoorbeeld dat voeten en onderbenen en handen en armen altijd okee zijn. Het is echter met het oranje en het rode dat het meer wisselt, soms ben ik veel roder dan anders ;-). Maar wel mooie manier om het uit te leggen aan een andere persoon.

[jojo2003]

Hoi Jovi en  Ereinion,

Tuurlijk is er altijd een spanningsveld waar we mee om moeten gaan. Ik snap ook best dat het heel lastig is, omdat je het gevoel kunt krijgen dat je partner 'verandert' in dergelijke situaties. Ik denk overigens dat we geen afspraken hoeven te maken over bepaalde zones, die snap ik zo ook wel. Het is alleen dat de zones van moment tot moment kunnen veranderen. Het kan opeens "over" zijn, zonder dat er voor mij een duidelijk aanwijsbare reden is. Daar hebben we het ook wel over, maar het is natuurlijk heel moeilijk om een gevoel in woorden te vatten.

Zoals ik eerder al ergens aangaf, ben ik bang voor spinnen. Zuiver cognitief snap ik ook heus wel dat die dingen meestal niet gevaarlijk zijn, maar toch is die angst er. Zo'n gevoel is ook moeilijk te benoemen. Kortom, we blijven (af en toe) wel praten, maar het blijft ook lastig.

Aan de andere kant redden we het al vijftien jaar en heb ik een prima partner!

[Ereinion]

Die laatste zin maakt mij zo blij. 

[Jovi_Hobbes]

En het is ook erg goed dat jullie er wel samen over kunnen praten, al snap ik dat het soms erg moeilijk en frustrerend moet zijn.

[Lizzie7]

Het is alleen dat de zones van moment tot moment kunnen veranderen. Het kan opeens "over" zijn, zonder dat er voor mij een duidelijk aanwijsbare reden is.

Geloof me, ik heb zelf meestal ook totaal geen idee waarom de zones veranderen, waarom de stemming soms wel goed zit en soms niet, waarom ik plotsklaps midden in de activiteit geen zin meer heb... Hoe dikwijls ik mijn hoofd daar al over gebroken heb! Want dat is de sleutel, als je dat weet, dan zou je er iets aan kunnen doen. Het is voor de aseksuele partner even frustrerend om niet te weten waarom het opeens niet meer kan, als voor de seksuele, denk ik.

[jojo2003]

Kan me best voorstellen dat dat frusterend is Lizzie. Is net of je een spelletje speelt en de regels veranderen halverwege. 

[Jinny]

Nu, topic maar eens omhoog.
Ergens las ik 'je kunt toch wel zonder, je doet nu al zolang zonder' of een dergelijke bewoording.
Dat werkt niet.
Van mijzelf kan ik zeggen dat als ik een week of 5 geen sex heb gehad ik langzaam humeuriger wordt.
Daar helpt zelfbevrediging niet tegen.
Knuffelen ook niet.
Op dat moment wordt knuffelen alleen maar meer frustrerend omdat het een belofte naar meer gaat inhouden.
En dat frustreert en maakt dat ik nog humeuriger wordt.
Na een vrijpartij is het vat weer leeg en kan ik er weer een poosje tegen.

Ik kan er dus niets aan doen dat ik ongenietbaar wordt, ik weet het van mijzelf, ik voel de boog steeds meer gespannen worden maar hij komt niet los.
En buiten de deur halen doe ik ook niet omdat dat gelijk staat aan zelfbevrediging, het helpt slechts zeer weinig.

Het is dus deels een hormonale kwestie, dat je de boog wilt ontspannen bij de persoon waarmee je je leven deelt.
Dat heet liefde.

De andere kant weet dat ook en weet ook dat dat humeur iets is dat buiten mijzelf ligt.
We hebben het om haar wel eens geprobeerd, maar na 8 weken was het huis letterlijk 3 maten te klein voor mijn gevoel.
Helemaal gek werd ik.
Uurtje gevreeën en de lucht was letterlijk weer schoon.
Kan ik het verklaren, nee, maar mijn lichaam werkt wel zo.

En daar moeten we samen uitkomen.